In dr Hutznstub
De Pulverprob
Ols d`r Klenglnaz noch bei d`r oltn Mahm hintn
en Stiebela gewuhnt hot, es de Schofres met ihrn klan Bossl efters zen
Hutzn komma. D`r Naz un de Res hom gemozt un d`r klane Boss hot holt iberoll
e weng neigeguckt. Wise wied`r emol dortn worn, hot d`r klana Boss e Glos
met lautr klana Kernla om Fanstrbradl gefundn. Ar hot gonz neigierich neugeguggt
un e por Kernla rausgenomma. Jasses, sot d`r Naz, Bossl, gieh wag,
des es vai Pulv`r. En Friehjohr will iech mir e klans Heisl baua un do
brauchechs zen Staa sprenga. Jasses,Jasses sot de Res, Bossl gemr
ner ham, do es ze gefehrlech. D`r Naz sot, bleib ner do, do ko nischt possiern,
des muss erscht gezundn warn. De Schofres hot e weng en des Glos neigeguckt
on sot dann: „e gieh ner, des es doch ka Pulv`r.“ Freilich es des Pulv`r,
mahnt dr Naz, mer kenna jo emol de Prob mochn. De Res hot ihr Bossl genomma
un wollt ausreißn. D`r Naz hot se aufgeholtn un gesocht: „bleib ner
do, des mocht doch ner e Pfubberla.“ Ar nemmt e por su Kernla aus dan Glos
raus un lechtsa offn Tiesch. Dann hot`r Feier geschlong, en Schwomm ogezundn
un o dann Pulvr hiegeholtn. Des hot vei werklech ner e Pfubberla gemocht.
Ob`r su e Kernl es fortgesprunga un en dan Glos nei. Eza hoz ob`r en Pfubber
gemocht. Es Fanster es nausgefung, de Deck es holb runtor komma, de Res
hots met ihrn klan Bossl driem on Hausgong hiegeschmissn un de Eirichting
es gonz dorchenonnr geflung. De Res hot sech longsom wiedr augeropplt un
d`r klana Boss wor a noch gonz. Wie se gesah hom daß ihne nischt
fahlt, hom se nochn Naz geguckt. D`r Naz wor noch of sein Stuhl gesassn,
em en Kuup rem hotor ausgesah wie e verbrennter Gezn un d`r Schnauzer es
runtrgehengt wie e ogesenkter Borschtwiesch. Wie er de Res un en klan Boss
gesah hot , socht er gonz treiherzich: „s’ Pulver wor ner gut.“
De Orchesterprob
Weil m`r de Musikontn zen Spieln ofn Tonzbudn
gebraucht hot, mußtn die holt a oft e Prob holtn. E mol hot
holt su e Kapell e neis Stickl eigeprobt un olle worn fest dorbei.Es hot
a gut gekloppt, ner d`r Klarineetnspieler hot emmer zen Schluß noch
en Quitscher met seiner Klarineet gemocht. D`r Kapellmastr hot noch en
erstn un a noch noch en drittn Mol gesocht: „spiel holt noch Deine Notn“.
Noch en viertn Mol wor nes dann doch zeviel un er hot ogefonga ze zonkn.
D`r Klariteetnspieler hot sechsn a net gefolln losn un sot: „iech
spiel jo noch de Notn, guck ner har“. De Notn worn obr schie e weng old
un de Fliegn sei a schie driber gewasn. Wie d`r Kapellmaster de Notn oguckt,
sieht ar en Fliendrak noch d`r letztn Not. Eza es ar obor narrisch wurn
un hot dan orma Klarineetnspieler ogefohrn: „du Hornochs, wenn du
dann Fliengscheißer mietspielst“.
De Kieslstaasupp
D`r Schwietngregl, e richtichs Orginal, hots met
an geregltn Lam net su kot. En Sommer is ar e weng remgezugn und en Winter
hot ar ene klan Stiebela verbrocht. En Sommer hots holt men Assn a net
emmer su gekloppt un monechsmol hot ar schie gonz schen Hunger kot.
Su wors a wieder mol un do hot ar sinniert wie ar ze wos zen Assn kemmt.
Do isn wos eigefolln. Ar hot e bissl remgesucht un hebt dann zwa schiena
Kieslstaa auf. Met dana zwa Staa is ar zor Honnebuttnleni gona. De Honnebuttnleni
wor e Wittfra met an klan Heisl, zwa Ziegn un e klana Pension fo ihrn Mo,
dar frieher of d`r Boh wor. Ar frecht se gonz scheiheilich: Leni, ko iech
mir bei Dir e Kieslstaasupp kochn? Iech brauch blus en Tuup Wosser
dan iech ofn Ufn stell ko.
De Leni hot e weng geguckt un maant: Kieslstaasupp?
des ho iech mei Labtoch noch net gehert. D`r Schwietngregl zeicht ihr die
Sta un maant: Des sei fei besondera Sta, die find mer net olle Toch.
Blus aus sette Sta ko mer e Supp kochn. Es Wosser hot ogefonge ze
kochn, de Leni hot hiegeguggt on en Kuup geschittlt. D`r Schwietngregl
maant, ne jo, e poor Arteppln nei geschietn wer schie besser. De
Leni hot se gebrocht. Su noch un noch wollt ar dann noch e bisl Butter,
e poor Mehrn, e Stickl Speck, e poor Nudln,Solz, Pfeffer un zu guter Letzt
a noch en Knockor. Su, maant etza d`r Schwietngregl, de Kieslstaa sei ausgekocht,
etza miß mer se holt gonz longsom rausto. Wenn mer se schnell raustut,
werd de Supp sauer. De Leni wor neigierich un wollt wissn wie die Supp
schmeckt. D`r Schwietngregl maant, breng ner zwa Taller, dan ass
mer metenonter. Wie de Leni ihr Supp gassn hot, do wor se gonz ausn Heisl,
su gut hot se ihr geschmeckt un sie maant zen Schwietngregl: „Jasses, wenn
de fei wieder e mol zwa sete Kieslstaa findst, komm ner wieder un koch
su e gute Supp“.
S´ Gewitter
Es wor su em en Herbest zu, do hot d`r Schneidrnaz-Flur
(Flur = Florian) om Budn um en Hober emgeschauflt. Drausn es e Gewitter
aufgezun un es hot ogefonge zen Dunnern. En Flur sei Votter wor unten en
d`r Stub. Wies holt su gottsgammerlich geblitzt un gedunnert hot, hot dar
olte Mo Ongst griecht un ar schreit zen Budn nauf: Flur, komm ner runter,
es is e Gewitter gonz gammerlich. D`r Flur grunscht runter: „Ich hers um
a“.
D´r Freier un d`r Schnops
Wie d´r Susnseff su longsom gruß un
stork worn is un e racht schneidicher Bursch wor, hor ar ogefonga of de
Madla ze guckn. Ana, de Honnaritschl, hot nen racht gut gefolln. Ar hot
efters met ihr gered un hot sech dann a getraut ze ihr mit neizegie. D´r
Votter hot en klan Kaflodn kot un d´r Susnseff wor nen net unsympathisch.
Drem hot ar dan Seff, wenn ar komma is, immer e Stamperla Schnops hiegestellt.
Nejo, wies holt su is, d´r Susnseff hot e onnera gesah un is ze dan
Ritschl nemmer gonga. Noch e poor Wochn hot d´r Seff vo d´r
Honnaritschl ihrn Votter en Brief griecht. Neigierich hot arn aufgemocht
un is derschrockn. Do wor, fein seiberlich mit Datum, e Rachneng drenna
iber jeden Schnops, den ar getrunkn hot wie ar ben Ritschl wor.
D´r Kas un de Toschnuhr
Diese Begebenheit war als Gedicht in der „Ufnbonk“.
Ich bin mir aber nur beim ersten Vers sicher. Die weiteren Verse kann ich
nur als Erzählung wiedergeben.
D´r Edmund un d´r Adlwert
Die sei en Wertshaus eigekehrt
D´r Mund bestellt sich Kas mit Btot
Denn Bier ze trinkn en d´r Hitz
Des is firn bestn Mogn nischt nitz
Wie d´r Wert dan Kas un des Brot offn
Tiesch
gestellt hot, do hot d´r Adlwert gleich
gesah,
daß sich dar Kas for Modn recht un streckt.
Drem maanr ar zen Mund: Wenn du dan
Kas nei ißt,du e rachter Saumogn bist.
Obr do is nen wos eigefolln. Ar zieht sei
Uhr aus d´r Westntosch un socht zen
Mund:
wenn du dan Kas ißt,grechste mei Toschnuhr.
D´r Mund leßt sechs net zwamol
sogn
un fengt o tichtich drauflus ze assn
Do is en Adlwert Ongst wurn em seiner Uhr
un ar red offn Mund gonz greißlech ei:
Mund, waßte de a wos die Modn mochn?
Die frassn sich fei durchn Mogn dorch
un sei dann en gonzn Bauch drenna
D´r Mund hot su de Helft gassn kot
do hot ar a nemmer racht gekonnt.
Abr do is nen a wos eigefolln
Ar socht zen Adlwert: wenn du etza
de onnera Helf ißt, koste dei Uhr beholtn
D´r Adlwert wollt sei Uhr beholtn
un hot sech dan Kas nei gezwunga.
Wie ar fertich wor, hom se sich ogeguckt
un d´r Mund socht zen Adlwert: „Worom
hom
mir etza dan Kas gassn, mir zwa Mauloffn?“
Dr Höllnzwong
Dr Hölnzwong wor e richtichs Reischderfer
Original. Mor hotn weit iber Reischdorf naus kennt. So a e poor Affekotn
(Advokat, Rechtsanwalt). Die worn en Reischderfer Hotel gesassn un wollten
holt dan Höllnzwong unbedingt salber sah. De Wertsleit hom dan Höllnzwong
werklech hargebrocht. Wie dar su en de Goststub nei kemmt, freng de Affekotn:
„na Höllnzwong, wu kommr de har“? Dr Höllnzwong zeicht noch um
un socht: „vo do um“. De Affekotn wollten wissen wos do um is. Dr Höllnzwong
mahnt: „dr Hergot um dr Teifl hom en Prozess“. Etza sei de Affekotn obr
neigirich wurn un wollten wissen war dann Prozess gewinnt. Dr Höllnzwong
mahnt gonz uschuldich: „Nu dr Teifl, dar hot doch de gonzn Affekotn“.
Dr Reischderfer Zwieblseff
Dr Zwieblseff wor e Mol en Koodn un hot sech e
wenig emgesah. O nor Baustell hot ar e bissl zugeguggt on dann en Mauerer
gefrecht wos de do bebaut wird. Dr Maurer hot en Zwieblseff gekennt un
socht, „des wird es neie Gefengniss fier de Reischderfer Spitzbossn“. Su,
mahnt dr Zwieblseff, iech ho mors doch gleich gedocht. „Fier de Koodener
Spitzbossn wers woll viel ze kla“.